ما را رها کنید در این رنج بی حساب
با قلب پاره پاره و دلی چاک چاک
شش روز از نهم اسفند ماه 1404، روز شهادتتان و شروع دفاعی جانانه در برابر آمریکا و اسرائیل و تمامی متحدانشان میگذرذ و آمده ام، اینجا این غم و رنج بزرگ را به ثبت برسانم اما همچنان زبان از توصیف شما و وطن دوستیتان قاصر است.
فقط بگویم که شما لایق شهادت بودید و جز این نباید میشد… شهادتتان مبارک مرد بزرگ
و بدانید که خون خواه شما و تمامی هم وطنهایی که در این جنگ به شهادت رسیدهاند، خواهیم بود و نابودی شیطان بزرگ را به چشم خواهیم دید ان شا الله
بدون شک الان دست شما برای یاری ایران بازتر است… پس همچون همیشه برایمان دعا کنید.
و در آخر بسنده میکنم به این پیام از جان وایت نویسنده:
“او فرار نکرد، برخلاف نتانیاهو، و در پروندههای اپستین هم نامش نیست، برخلاف ترامپ. برای اینکه بفهمی این مرد برای بسیاری از مردم چه معنایی داشت و چرا اینقدر عزیز بود، لازم نیست مسلمان باشی یا حتی مذهبی”