امام علی (ع) شخصیتی بزرگ و کم نظیر است. ایشان در طول تاریخ همواره مورد ستایش بزرگان و اندیشمندان قرار گرفته است. حتی آن افرادی که به دین اسلام و امامت ایشان اعتقادی ندارند نیز به بزرگی اش معترف هستند. آنها او را عادل، عالم، وفادار و دلیر گفته اند که گفتار و عملش یکی است. او را مجاهدی می دانند که در مبارزه با شرک و تبلیغ دین اسلام هیچ کوتاهی نکرده و تمامی توان خویش چه آن وقت که حق او را در خلافت خورده اند و چه آن زمان که بر مسند خلافت نشسته بود را به کار گرفته است. با ما باشید در این مطلب امام علی (ع) را از نگاه اندیشمندان غربی می بینیم.
امام علی (ع) از نگاه اندیشمندان جهان
جورجی زیدان نویسنده و محقق مسیحی عرب زبان می گوید:
- اگر که بگویم مسیح از علی (ع) برتر است، عقل من اجازه نمی دهد و اگر که بگویم علی از عیسی مسیح برتر است، دین من اجازه نمی دهد
(If I say Jesus Christ is superior to Ali (AS), my sagacity would not allow me and if I say Ali is superior to Jesus Christ, my religion would not allow me).
- معاویه و دوستانش برای دستیابی به مقاصد شخصی خود به هر جنایتی دست زدند، ولی علی علیه السلام و یاران او هیچ گاه راه حق و دفاع از حق و کرامت را زیر پا نمی گذارند
)Mu’awiya and his friends committed any crimes in order to achieve their personal intentions, but Ali (as) and his companions never infringe the right path and defending the truth and dignity(
ویلیام مویر شرق شناس و اسلام شناس اسکاتلندی
- ذهنی روشن، دلی مملو از محبت و دوستی بر پایه اعتماد، او از کودکی دل و جانش را وقف پیامبر (ص) کرده بود. او ساده زیست بود، اهل جلب توجه نبود و تمایلی به جاه طلبی و قدرت نداشت. وقتی که حکومت نیمی از جهان اسلام را به دست گرفت، بیش از آنکه او به این سِمَت متمایل باشد (گویی) به او تحمیل شده بود[1]
(Endowed with a clear intellect, warm in affection, and confiding in friendship, he was from the boyhood devoted heart and soul to the Prophet. Simple, quiet, and unambitious, when in after days he obtained the rule of half of the Moslem world, it was rather thrust upon him than sought)
ابو الفرج اهرون (ملقب به ابن عبری- غریغوریوس بن هارون)
این دانشمند مسیحی درباره امام علی علیه السلام می گوید که “علی علیه السلام بود که خلأ ناشی از غیبت پیامبر سخاوتمند (ص) را در عصر خلفا جبران نمود. او پس از رسول خدا (ص) دست به کارزار عقیدتی زد. استدال و مناظره های او ثابت کننده این ادعا در طول تاریخ است. وجود مقدس او در کنار خلفا خلأ ناشی از فقدان قامت بلند نبوی را پُر کرد. کتب شیعه و اهل سنت مملوء از چنین مطالبی است. مصداق آشکار آن کلامی است که عمر می گوید: “لو لا علی لهلک عمر”؛ و حداقل هفتاد مورد از آن در طول تاریخ به ثبت رسیده است”
Abu Al-Faraj Ahrūn, aka Ibn Al-ʻIbrī, a Christian historian and scientist, said, “It was Alī (divine peace upon him) that compensated for the void caused by the absence of the generous Prophet (divine peace upon him and his family) in the age of Caliphs[2]. He undertook an ideological campaign after the Prophet (divine peace upon him). His reasoning and debates prove this claim throughout history.
His holy existence alongside Caliphs filled the void that was the result of the absence of the high prophetical stature. The Shiite and Sunnite books are full of such matters. Its prominent example would be what ʻUmar said, ‘Lawlā Alī lahulik ʻUmar’[3] and there are at least seventy cases of this recorded throughout history.”
رینولد آلن نیکلسون، خاور شناس و اسلام شناس انگلیسی
علی (ع) دارای ویژگی ها و فضایل بارز بسیاری بود. او هوشیار، عاقبت اندیش، شجاع، متفکر، صبور، وفادار و بزرگوار بود.
Reynold Alleyne Nicholson, a renowned English researcher and orientalist, said, “Alī (divine peace upon him) had many prominent features and virtues. He was vigilant, provident, brave, thoughtful, patient, loyal, and noble.”
هنری لمنس، خاور شناس بلژیکی
به درستی می توان گفت تمامی اخبار و مطالعات اسلامی از او سرچشمه می گیرند و همین برای ثابت کردن دانش و علم گسترده او کفایت می کند. او حافظه و قدرت بسیار خوبی داشت. تمامی علما و اندیشمندان اخبار و احادیث خود را برای اطمینان و اعتبار به او ارجاع می دهند. عالمان اسلامی از مخالف تا موافق و از دوست تا دشمن افتخار دارند که کلام خود را با نام علی علیه السلام مستند کنند، زیرا کلام او اعتبار قطعی داشت. او دروازه شهر علم بود و به جوهره اصلی (اسلام) پایبندی شدیدی داشت.
Lammens, a well-known Belgian orientalist, said, “It’s true to say that all Islamic news and studies originate from him and this is enough to prove his vast knowledge. He had excellent memory and power. All Ulamā and scientists refer their news and traditions to him for certitude and credibility. Islamic Ulamā, from the opponent to the compliant and from friends to enemies, are proud to authenticate their speech by Alī (divine peace upon him), for his words were of definite validity. He was the gate of the city of knowledge and had strict adherence to the general spirit.”
ویل دورانت، خاور شناس انگلیسی
علی (ع) در جوانی نمونه ای کامل از فروتنی،تقوا، شادمانی (نشاط) و صداقت در راه دین بود. او خوش چهره، خوش خو و سرشار از اندیشه (و ایده) و وفادار بود.
نکته: استفاده از لفظ شادمانی و نشاط می تواند به معنای امید به زندگی باشد. دینداری هیچ منافاتی با شادمانی و امید ندارد و ائمه علیهم السلام چنین زندگی می کردند.
Will Durant, a famous English orientalist, said, “Alī (divine peace upon him) was a perfect example of modesty, piety, joy, and sincerity on the path of religion in his youth. He was handsome, good-tempered, full of ideas, and faithful.”
بولس سلامه، عالم و فقیه مسیحی اهل لبنان
علی (ع) به مقامی دست یافته است که دانشمند او را ستاره درخشان علم و نجابت می داند، مولف برجسته از شیوه نگارش او تبعیت می کند و فقیه اسلامی همیشه بر تحقیقات و ابتکاراتش تکیه می کند. علی علیه السلام در قضاوت خویش استثنا قائل نشد؛ او مساوی قضاوت می نمود و میان ارباب و خادمی فرقی نمی گذاشت. علی (ع) همواره از اوضاع هولناک فقرا و ایتام بسیار ناراحت بود.
Dr. Bols Salama, a great Christian scholar and jurist, says, “Ali (peace upon him) has attained a position where a scientist sees him as the brilliant star of knowledge and decency, an eminent author follows his writing style, and an Islamic jurist always relies on his researches and initiatives. Ali (peace upon him) made no exception in his judgments; he adjudicated equally and did not differentiate between the master and the servant. Ali (peace upon him) always felt very sad about the dreadful state of poor people and orphans.”
واشینگتن اروینگ، محقق و نویسنده آمریکایی
علی (ع) متعلق به یکی از سرشناس ترین خاندان عرب به نام قریش بود. سه خصوصیت برجسته در شخصیت او وجود داشت: شجاعت، توانایی سخنوری و بخشندگی. به سبب همین روحیه شجاع و نترس او بود که لقب “شیر خدا” را گرفتند؛ لقبی که پیامبر (ص) به او اعطا کردند.
Washington Irving, an American researcher and author, says, “Ali (peace upon him) was from one of the most prominent families of Arab, Quraish.
He had three great character traits: bravery, fluency, and generosity. It was because of his brave and daring spirit that he deserved the title ‘the lion of God’, which the prophet (divine peace upon him and his family) awarded him.
میخائیل نعیمه، نویسنده و متفکر مسیحی عرب
شجاعت و قهرمانی امام علی (ع) تنها در جنگها خلاصه نمیشد. او قدرت و عظمت خود را در جنبه های دیگری هم نشان داد: در پاکی و بینش عمیق، در وجدانی آسوده و آرام، در کلامی گیرا و جادویی، در ایمانی پرحرارت، در روحی سرشار از انسانیت، سطح بالای آرمانگرایی، در رفتاری نرم و مهربان، در کمک به نیازمندان و محرومان، در رهایی مظلومان از دست ظالمان و متجاوزان و در فروتنی و تواضع در برابر حق و حقیقت، هر کجا که آن را میدید (به هر صورتی که در برابرش آشکار می شد). این قدرت قهرمانانه، با گذشت زمان همچنان به ما انگیزه میدهد و الهامبخش است…
Mīkhā’īl Naʻīma, a clear-sighted author and an Arab Christian thinker, said, “Imam Alī (divine peace upon him)’s heroism was not confined to the war zone as he demonstrated his power in purity of insight, clearness of conscience, magic of expression, warmth of faith, depth of humane spirit, high level of aspiration, gentleness in nature, assisting the deprived, delivering the wronged from the aggressors and oppressors, and being humble before righteousness in any form it manifested before him. This heroic power is always simulative and motivational although days have gone by… .”
جورج جرداق شاعر مسیحی لبنانی
- علی بن ابی طالب در حکمت بی نظیر بود، او قطب جهان اسلام و منبع دانش و علوم عربی بود. هیچ علمی در میان عرب نیست جز اینکه پایه های آن را بنا کرده باشد یا در پایه گذاری آن سهمی داشته است.
George Jordac says, “Ali ibn Abi-tālib was unique in wisdom, he was the pole of Islam world and the source of Arabic knowledge and sciences. There is no science among Arabs unless he has established its bases or has had a contribution in its foundation.”
- ای دنیا! چه می شد اگر که تمامی نیروهایت را جمع می کردی و در هر دوره ای از زمان مردی همچون علی را با آن همه حکمت، قلب، کلام و شمشیرش ذوالفقار می آوردی؟! علی اگر چه همچون بنی امیه بر مردم حکومت نکرد و رسالت او چنین حکمرانی نبود، ولی از حکومت بر دل های پاکان غافل نبود. ویژگی هایی که او به عنوان یک الگوی انسان بزرگ از آن برخوردار بود، شایستگی حکومت بر دل ها را به او بخشید.
George Jordac, “O the world! What would happen if you collect all your forces and at each period of time bring a man like Ali with his wisdom, heart, word, and his sword, Du Al-Faghār? Although Ali (AS) did not rule over the people like the Umayyads and his mission was not such a governing, he did not miss the ruling over the hearts of the purified people. The qualities that he enjoyed as a great role model human, gave him the merit of ruling over the hearts.”
- عشق و محبت علی (ع) به مردم و عشقی که مردم به علی (ع) داشتند، نشان می دهد که انسان بزرگ و شریف واقعی، کسی است که عاشق خیر و خوبی ها باشد و در مسیر همین خوبی ها شهید شود؛ و امام علی (ع) آن شهید بزررگ است، تجسم والای شهادت در راه خیر.
“The affection of Ali (AS) toward the people, and the love and affection of people toward Ali (AS) is evidence that the true noble man is the one who loved the goodness and was martyred in this way and Imam Ali is the very great Martyr.” said
- آری؛ علی (ع)به عنوان امام نیکوکاری، راستی و درستی، در تاریخ همانند کوهی استوار و قوی باقی مانده است،به گونه ای که حتی رخدادهای دردناک و طوفان های شدید هم نمی توانند او را تکان دهند. آنان که به علی بن ابی طالب کینه ورزیدند،هم خود گمراه گشتند و هم دیگران را گمراه نمودند و در آخر، مُردند و از آن ها نه اسمی ماند و نه نشانی جز لعنت حکیمان.
ضمیر پاک انسان ها، این افراد را ناکام و ذلیل می داند. اگر گناه، بی آبرویی و جنایت در برابر وجدان انسانی ارزشمند بودند، آنان هم باید ارزش داشته باشند.
George Jordac says, “Yes, Ali (divine peace upon him) as the Imam of righteousness and goodness has remained akin to a mighty mountain throughout history so that even traumatic events and fierce winds could not shake it. Those who bore Alī ibn Abīțālib (divine peace upon him) animosity both went astray and led others astray and eventually demised and ceased to exist and there remained not a name nor a sign of them except the curse of the wise.
The clean conscience of humans deems them defunct and abject. If sin, indecency, and felony were valued before human conscience, they would also have value.”
شبلی شمیل، از پیشگامان ماده گرایی
امام علی بن ابی طالب (ع)، نجیب ترین نجبا، نسخه ای خاص و منحصر به فرد است که نه شرق و نه غرب هیچ گاه نظیر آن را نه در گذشته دیده اند و نه امروز.
Shiblī Shumayyil, one of the pioneers of materialism, says, “Imam Alī ibn Abīțālib (divine peace upon him), the noblest of the noble, is a unique version that neither east nor west has seen like neither in the past nor today.”
مادام دیولافوآ، مستشرق فرانسوی
احترام به علی (ع) در بین مسلمانان به اوج خود می رسد و البته که باید این چنین باشد؛ زیرا این بزرگ مرد، علاوه بر جنگ ها و فداکاری هایی که در راه پیشرفت اسلام انجام داده است، در علم، فضایل، عدالت و صفات نیک بی مثال بوده و نسلی پاک و مقدس از خود به جای گذاشته است. اولاد او نیز در مسیر پیشرفت اسلام مظلوم واقع شدند و به شهادت رسیدند. امام علی (ع) کسی است که همه بت هایی را که عرب ها شریک خدا می دانستند شکست و توحید و یکتا پرستی را رواج داد. علی کسی بود که اعمال و رفتار او برای تمامی مسلمانان بر اساس عدالت بود. کسی بود که وعده و وعید قطعی داشت.
مادام در ادامه بحث خطاب به خود می گوید: ای چشمان من گریه کنید! و اشکتان را با آه و ناله هایم درآمیزید! و برا فرزندان پیامبر (ص) که شهیدانی مظلوم بودند سوگواری کنید.
“The respect for Ali (AS) among Shia reach its maximum point
and of course it must be the same, because this great man, in addition to the wars and sacrifices that has been made for the development of Islam, in knowledge, virtues, justice and good traits was unexampled and left behind a pure and holy generation. His descendants also were oppressed and martyred for the development of Islam. Imam Ali (AS) is the one who broke all the idols which were deemed the partners of Allah by Arabs and promoted Unification and Monotheism. Ali was the one whose actions and behaviors were fair to all Muslims. Ali (as) was someone who had definite menace and promise.”
In continuing of this discussion, the Christian Madame Dieulafoy, addressing herself, says,
“Cry My eyes! And blend your tears with my sighs and groans! And mourn for the descendants of the Prophet (S) who were oppressed martyrs.”
ژنرال سر پرسی سایکس، مستشرق انگلیسی
در میان خلفا، او (علی بن ابی طالب) به شرافت و بزرگواری شهرت داشت و نسبت به فرودستان بسیار مراقب بود. ادعای فرستاده ها (پیام آوران) و کارگزاران و هدایای آن ها بر او تاثیری نداشت. او هیچ گاه قابل مقایسه با معاویه، حریف حیله گر و شرورش که سخت ترین جنایت ها را برای رسیدن به اهدافش انجام می داد و خبیث ترین ابزار را برای پیشرفتش ایجاد می کرد، نبود. اهتمام و مراعات بسیار او در امانت و ایمان باعث نارضایتی اعراب حریص شده بود، آنان که کل امپراطوری را غارت کردند.
با این حال صداقت، حق گویی، وفاداری کامل به دوستان، سبک زندگی زاهدانه، پرستش و عبادت خالصانه، پاکی روح و معنویت، آزادگی از تعلقات دنیا و دیگر صفات برجسته اش، او را واقعا سزاوار تحسین کرد. به یقین این واقعیت که مردم ایران، جایگاهش را به عنوان یک نگهبان واقعی و مربی الهی می دانند، بسیار تحسین برانگیز است. با این وجود، جایگاه او بسیار بالاتر از این است.
The famous British Orientalist, General Sir Percy Sykes Says, “Among the Caliphs, he [Ali ibn Abi Talib (AS)] was well-known for the honor and glory and he was very observant for his inferiors. The claims of the messengers and agents had not effect on him and their gifts were not effective. He was not ever comparable to Mu’awiya, his cunning and wicked opponent who was committing the hardest crimes to achieve his goals and was creating the most vicious means for his progress. His severe caring and observing in the trusteeship and faith have caused the greedy Arabs to be dissatisfied; those who plundered the entire empire. However, honesty, truthfulness, full friendship, austere life style, true worshipping, purity and spirituality, deliverance and his other significant traits and characteristics made him truly admirable. Certainly, the fact that the people of Iran consider his position as a true guardian and divine instructor, it is very admirable and worthy of praise. However, his position is much higher than that.”
ژانین شاعر آلمانی
او درباره امام علی علیه السلام می گوید: چارهای نداریم جز اینکه علی (ع) را دوست بداریم و مجذوبش شویم، چون که او جوانی نجیب و بزرگوار بود. او وجدانی پاک و مملو از مهربانی و نیکوکاری داشت و دلش سرشار از یاری و فداکاری بود. او از یک شیر خشمگین شجاعتر بود، اما شجاعت و دلاوریش با مهربانی، ظرافت، شفقت، عشق و محبت درآمیخته بود.
Janine, the German poet, says, “We have no choice but to love and be enchanted of Ali (AS), because he was a noble and magnanimous young. He had a pure conscience full of kindness and beneficence and his heart was full of help and sacrifice. He was more courageous than a wrathful lion, but courage blended with kindness, grace, compassion, love and affection.”
استانیسلاو گوایارد، خاورشناس فرانسوی
معاویه در بسیاری از موارد بر خلاف قواعد اسلام عمل کرده است، زیرا با علی بن ابیطالب (ع) که بزرگ ترین، شجاعترین، عادلانهترین، داناترین مرد و بهترین خطیب عرب پس از پیامبر محمد (ص) به شمار می رفت، به صورت خصمانه رفتار نمود.
The French Professor, Stanislav Gouryard says, “Mu’awiya has behaved in many respects contrary to the rules of Islam, as he acted in a hostile manner with Ali ibn Abi Talib (AS) who was considered the greatest, the most courageous, the most righteous, the most knowledgeable man and the best orator of Arab after the Prophet Muhammad (S).”
ایلیا پاولوویچ پتروشفسکی، خاورشناس روسی
علی (ع) [که توسط پیامبر محمد (ص) پرورش یافته بود] در موضوع اسلام عمیقاً به پیامبر وفادار بود. علی (ع) با عشق و رغبت به دین وفادار بود و درستکار و امین بود. او در مورد مسائل اخلاقی بسیار سختگیر بود. او هم جنگجو بود و هم شاعر و مجموعهای از تمام صفاتی بود که به دوستان بزرگ خدا نسبت داده میشود.
Ilya Pavlovich Petrushevsky, Russian historian and orientalist, says, “Ali (AS) [nurtured by prophet Mohammed (S)] was deeply faithful to the Prophet in the issue of Islam. Ali (AS) was faithful to the religion with love and rapture, and he was honest and trustworthy. He was so strict about the moral issues. He was both warrior and poet and he was a collection of all qualities attributed to great friends of God.”
[1] زندگی محمد، لندن، 187، ص 250
منبع: www.ijtihadnet.com