کربلا در احادیث

کربلا در احادیث

کربلا سرزمینی تفتیده که در آن پاک‌ترین پیکرها آرمیده‌اند، امروز و پس از قرن‌ها مکانی برای اجتماعی بزرگ است. اجتماعی که نوید ظهور آخرین منجی دنیا را می‌دهد. اجتماعی که اگر چه با سختی همراه است اما یکدلی در آن به بهترین وجه، میان مردم با رنگ و نژاد و قومیت مختلف از سر تا سر جهان نمایان است. آن‌ها گرد هم آمده و با یکدیگر هم نوا گشته‌اند تا حق بودن حسین علیه السلام را گواه باشند و بگویند: بارالها! شهادت می‌دهم که آن امام همام ولی تو و فرزند ولی توست، برگزیده تو و فرزند برگزیده تو است … با فرا رسیدن اربعین حسینی تصمیم گرفتیم تا برای بهره‌مند شدن شما بزرگان به کربلا در احادیث معتبری که در کتب حدیثی از ائمه (ع) وجود دارند، پرداخته و آن‌ها را به نگارش در آوریم.

کربلا در احادیث
کربلا در احادیث

کلام حضرت محمد (ص)

  • .. وَ هِىَ أَطْهَرُ بُقاعِ اْلأَرْضِ وَ أَعْظَمُها حُرْمَهً وَ إِنَّها لَمِنْ بَطْـحاءِ الْجَنَّـهِ.[۱]

و حضرت رسول (ص) در ارتباط با کربلا فرمودند: … و آن پاک‌ترین بقعه بر روی زمین و از لحاظ احترام بزرگ‌ترین آن‌هاست و به حق کربلا از بسا‌ط‌های بهشت است.

  • یُقْبَرُ اِبنْى بِأَرْضٍ یُقالُ لَها کَرْبَلا هِىَ الْبُقْعَهُ الَّتى کانَتْ فیها قُبَّهُ اْلأَسْلامِ الَّتى عَلَیْهَا الْمؤمِنینَ الَّذینَ امَنوُا مَعَ نُوحٍ فِى الطُّوفانِ. [۲]

پسر من حسین در سرزمینی که به آن کربلا گویند خاک می‌شود. زمینی ممتاز که همیشه گنبد اسلام بوده است. همان‌طور که خدای متعال یاران با ایمان حضرت نوح (ع) را در آن‌جا از طوفان رهایی بخشید.

  • اَلا وَ إِنَّ الاْءِجـابَهَ تَحْـتَ قُـبَّتِهِ، وَ الشِّفاءَ فىِ تُرْبَتِهِ، وَ الاَْئِمَّهَ علیهم السلام مِنْ وُلْدِهِ[۳]

اگاه باشید که اجابت دعا،تحت قبهحرم او، و شفا در تربت او و امامان علیهم السلام از فرزندان او هستند.

کربلا در احادیث امامان (ع)

امام علی (ع)

  • وَاها لَکِ أَیَّتُهَا التُّرْبَهُ لَیَحْشُـرُنَّ مِنْـکَ قَـوْمٌ یَدْخُلُونَ الْجَنَّهَ بِغَیْرحِسابٍ[۴]

حضرت علی (ع) خطاب به خاک کربلا فرموند: ای خاک چه خوشبو هستی! در روز جزا از تو قومی محشور خواهند شد که بی حساب و بدون درنگی به بهشت می‌روند.

  • … مَصارِعُ عُشّـاقٍ شُـهَداءِ لایَسْبِقُهُمْ مَنْ کانَ قَبْلَهُمْ وَ لایَلْحَقُهُمْ مَنْ کانَ بَعْدَهُمْ.[۵]

گفته شده که روزی گذر حضرت امیر مومنان (ع) به کربلا افتاد؛ پس فرمود: این‌جا قربانگاه عاشقان و مشهد شهیدانی است که نه شهدای گذشته و نه شهیدان آینده به گَرد پای آن‌ها می‌رسند.

امام سجاد (ع)

  • تَزْهَرُ أَرْضُ کَرْبَلا یَوْمَ الْقیامَهِ کَالْکَوْکَبِ الدُّرّىّ وَ تُنادِى أَنَا أَرْضُ الْمُقَدَّسَهُ الطَّیّبَهُ الْمُبارَکَهُ الَّتى تَضَمَّنَتْ سَیِّدَالشَّهَداءِ وَ سَیِّدَ شَبابِ أَهْلِ الجَنَّهِ[۶]

سرزمین کربلا در روز قیامت همچون ستاره مرواریدی می‌درخشد و ندا می‌دهد که من زمین مقدس خدا هستم. زمین پاک و مبارکی که امام شهیدان و سید جوانان اهل بهشت را در آغوش گرفته است.

امام صادق (ع)

  • مَنْ أَتى قَبْرَالحُسَیْنِ علیه السلام عارِفا بِحَقِّهِ کَتَـبَهُ اللّه ُ عَزَّوَجَلَّ فِى أَعْلى عِلّییّ[۷]

آن‌کس که به زیارت قبر حسین علیه السلام در حالی که عارف به حق او باشد، برود، خداوند عز و جل نام او را در اعلی علین ثبت می‌کند.

  • اَلسُّجُودُ عَلى طِینِ قَبْرِالْحُسَیْنِ علیه السلام یُنَـوِّرُ إِلَى الْأرْضِ السّـابِعـَهِ وَ مَنْ کانَ مَعَهُ سُبْحَهٌ مِنْ طِینِ قَبْرِالْحُسَیْنِ علیه السلام کُتِبَ مُسَبِّحا وَ إِنْ لَمْ یُسَبِّحْ بِها …[۸]

سجود بر گل مزار حسین علیه السلام تا زمین هفتم را نورانی می‌کند و آن‌که تسبیحی از خاک مزار حسین علیه السلام را با خود داشته باشد، تسبیح گوی حق تعالی به شمار می‌رود حتی اگر که با آن تسبیح نگوید.

  • اَلسُّجُودُ عَلى تُرْبَهِ الْحُسَیْنِ علیه السلام یَخْـرِقُ الْحُجُبَ السَّـبْعَ. [۹]

سجده بر تربت حسین علیه السلام حجاب‌های هفتگانه را برطرف می‌سازد.

تربت کربلا
تربت کربلا
  • فِى طِینِ قَبْرِالْحُسَیْنِ علیه السلام، أَلشِّفاءُ مِنْ کُلِّ داءٍ، وَ هُـوَ الدَّواءُ الاَْکْـبَرِ.[۱۰]

در تربت قبر امام حسین علیه السلام، شفاء از هر بیماری است و او داروی بزرگ است.

امام باقر (ع)

  • مَنْ أَحَبَّ أَنْ یَکُونَ مَسْکَنُهُ وَ مَأْواهُ الْجَنَّهَ، فـَلا یـَدَعْ زِیـارَهَ الْمَظْلُومِ[۱۱]

هر که می خواهد مسکن و ماوای او بهشت باشد، پس زیارت کردن مظلوم را ترک نکند.

  • لَوْ یَعْـلَمُ النّـاسُ ما فِى زِیارَهِ قَبْرِ الْحُسَیْنِ علیه السلام مِنَ الْفَضْلِ، لَمـاتُوا شَـوْقا[۱۲]

اگر که مردم از فضیلت زیارت قبر امام حسین علیه السلام با خبر می شدند، از شوق جان می دادند.

  • زُرْتُ قَبْرَ الْحُسَیْنِ (ع) فَلَمّا قَدِمْتُ جاءَنى اَبُوجَعْفَرٍ مُحَمّد بْنِ عَلِىٍّ (ع) … فقال (ع): اُبَشِّـرُ یا حَـمْرانُ فَمَنْ زارَ قُبُورَ شُهَداءِ آل مُحَمَّدٍ (ص) یُریدُ اللّهَ بِـذلِکَ وَصْلَهَ نَبِـیِّهِ خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِهِ کَیَوْمٍ وَلَدَتْهُ اُمُّهُ[۱۳]

شخصی به نام حمران می گفت: زمانی که از زیارت قبر امام حسین علیه السلام برگشتم امام محمد باقر (ع) به دیدارم آمد و فرمود: تو را بشارت می دهم ای حمران، هر آنکس که قبور شهداء آل محمد (ص) را زیارت کرد و مقصود او از این امر رضایت خداوند متعال و تقرب جستن به پیامبر (ص) باشد، از گناهان خویش بیرون می آید همچون زمانی که از مادر زائیده شد.

امام موسی کاظم (ع)

  • لاتَسْتَغْنى شِیعَتُنا عَنْ أَرْبَعٍ: خُمْرَهٌ یُصَلّى عَلَیْها، وَ خاتَمٌ یَتَخَتَّمُ بِهِ، وَ سِواکٌ یَسْتاکٌ بِهِ، وَ سَبْحَهٌ مِنْ طِینِ قَبْرِ أَبى عَبْدِاللّه ِ علیه السلام …[۱۴]

حضرت فرمودند: شیعیان ما ا چهار چیز بی نیاز نمی‌باشند: سجاده‌ی نماز، انگشتری که به دست می‌کنند، مسواکی که با آن دندان‌ها مسواک می‌شوند و تسبیحی که از خاک تربت حسین علیه السلام است.

  • وَ لا تَأخُذُوا مِنْ تُرْبَتى شَیْئا لِتَبَرَّکُوا بِهِ فِإِنَّ کُلَّ تُرْبَهٍ لَنا مُحَرَّمِهٌ اِلاّ تُرْبَهُ جَدِّىَ الْحُسَـیْنِ بْنِ عَـلِىٍّ عَلَیهِمَا السَّلامُ فَإِنَّ اللّه َ عَزَّوَجَلَّ جَعَلَها شِفاءً لِشیعَتِنا وَ أَؤْلِیائِنا.[۱۵]

و از خاک تربت من چیزی را برای تبرک بر ندارید، همانا خوردن هر خاکی به جز تربت جد من حسین (ع) بر ما حرام می‌باشد. خداوند متعال فقط تربت کربلا را برای شیعیان و دوستانمان شفا قرار داده است.

امام رضا (ع)

  • مَنْ زارَقَبْرَالْحُسَیْنِ علیه السلام بِشَطِّ الْفُراتِ کانَ کَمَـن زارَاللّه َ[۱۶]

هر آن‌کس که مزار حسین علیه السلام را در کنار شط فرات زیارت کند همچون کسی است که (خانه) خدا را زیارت کرده است.

امام حسن عسکری (ع)

  • عَلاماتُ الْمُؤمِنِ خَمْسٌ: صَلاهُاَلْإِحْدَى وَالْخَمْسیِن، وَ زِیارَهٌ الاَْربَعینِ، وَ التَّخَتُّمُ فىِ الْیَمینِ، وَ تَعـفیرُ الْجَـبینِ، وَ الْجَهْرُ بِبِسْمِ اللّه ِ الرَّحْمنِ الرَّحیم[۱۷]

نشانه‌های مومن پنج چیز است: گزاردن پنجاه و یک رکعت نماز (نمازهای واجب و نافله)، زیارت اربعین، قرار دادن انگشتری در دست راست، پیشانی بر خاک ساییدن و عبارت «بسم الله الرحمن الرحیم را بلند گفتن».

منابع:

[۱] بحارالانوار، ج۹۸، ص۱۱۵

[۲] کامل الزیارات، ص۲۶۹، باب۸۸، ح۸

[۳] مستدرک الرسائل، ج۱۰، ص۳۳۵

[۴] شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۱۶۹

[۵] تهذیب، ج۶، ص۷۳

[۶] کامل الزیارات، ص۲۶۸

[۷] من لایحضره الفقیه،ج۲، ص۵۸۱

[۸] وسائل الشیعه، ج۳، ص۶۰۸

[۹] بحارالانوار، ج۹۸، ص۱۳۵

[۱۰] کامل الزیارات، ص۲۷۵

[۱۱] مستدرک الوسائل، ج۱۰، ص۲۵۳

[۱۲] ثواب الاعمال، ص۳۱۹

[۱۳] امالى شیخ طوسى، ج۲، ص۲۸

[۱۴] تهذیب الاحکام، ج۶، ص۷۵

[۱۵] جامع احادیث الشیعه، ج۱۲، ص۵۳۳

[۱۶] مستدرک الوسائل، ج۱۰، ص۲۵۰

[۱۷] التهذیب، ج۶، ص۵۲

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

− 2 = 6