شراب در احادیث نبوی

شراب در احادیث نبوی

شراب و شراب خواری که به میگساری نیز معروف است به نوشیدن هر نوع ماده‌ای که موجب مستی می‌شود، اطلاق می‌گردد که در دین مبین اسلام این عمل به جهت وجود ضررهای بسیار جسمی، مادی، معنوی و اجتماعی نهی شده و جزو گناهان کبیره به شمار می‌رود  (در مطلب «اگر الکل حرام است و ضرر دارد چرا اکثر مصرف کنندگان آن سالم هستند؟» به مضرات نوعی از مسکرات اشاره شده است) و برای آن در فقه اسلامی مجازات شلاق در نظر گرفته شده است. شراب خواری از جمله اموری است که با آمدن دین اسلام به صورت تدریجی و مرحله به مرحله موضوع تحریم آن بیان گردید چرا که از اموری بود که جامعه آن روز علاقه وافری به آن داشت و می‌بایست طی مراحلی این کار صورت گیرد تا سختی آن آن‌ها را رویگردان فرامین الهی نگرداند. علاوه بر آیات قرآن کریم، روایات و احادیث فراوانی از سوی ائمه اطهار در ارتباط با علل تحریم و در کل شراب خواری بیان شده‌اند که در این راستا بر آن شدیم تا در این مطلب شراب را در احادیث نبوی جستجو کرده و به نگارش در آوریم.

شراب در احادیث نبوی
شراب در احادیث نبوی

شراب در احادیث رسول الله (ص)

  • سُوَیْدُ بْنُ طُارِقِ سَاَلَ النَبىّ صلی الله علیه و آله عَنِ الخَمْرِ، فَنَهْاهُ فَقالَ: اَصْنَعُ لِلدَّواءِ فقالَ صلی الله علیه و آله: اِنَّها داءٌ وَ لَیسَتْ بِدَواءٍ.[۱]

سوید بن طارق از رسول خدا (ص) درباره خمر (شراب) سوال کرد: حضرت ایشان را نهی نمود. پس سوید گفت: آن را به عنوان (برای) دارو می‌سازم. رسول خدا (ص) در جواب فرمودند: آن (شراب) درد است و دوا نیست.

  • لَعَنَ اللّهُ الْخَمْرَ وَ عاصِرَها وَ غارِسَها وَ شارِبَها وَ ساقیَها وَ بائِعَها وَ مُشْتَریها وَ آکِلَ ثَمَنَها وَ حامِلَها وَ الْمَحْمُولَهِ اِلَیْهِ[۲]

خدای متعال شراب، به وجود آورنده آن، تولید کننده آن، مصرف کننده آن، اعطا کننده (ساقی) آن، فروشنده آن، خریدار آن، آن که از پولش استفاده می‌کند، حمل کننده و صاحبش را لعن نموده است.

  • مَنْ شَرِبَ خَمْرا خَرَجَ نُورُ الاِیمانِ مِنْ جَوْفَهِ.[۳]

آن کس که شراب نوشید نور ایمان از درون او بیرون می‌رود.

  • لا یَجْمَعُ الْخَمْرُ وَالایمْانُ فى جَوْفٍ اَوْ قَلْبِ رَجُلٍ اَبَدا.[۴]

هیچگاه شراب و ایمان در درون یا قلب شخصی جمع نمی‌گردند (بدین معنا که با وجود ایمان شخص به سمت شراب نمی‌رود و اگر که آدمی میگسار است، ایمان از قلب او رخت بر بسته است).

  • مَنْ کان فى قَلْبِهِ آیهٌ مِنَ الْقُرآنِ اَوْ حَرْفٌ فَصَّبَ عَلَیْهَا اَلْخَمْرَ یَوْمَ الْقیامَهِ یُخاصِمُهُ القُرآنُ[۵]

هر آن‌که در قلب او آیه‌ یا حرفی از قرآن کریم وجود دارد و بر آن شراب بریزد (یعنی آن را با شراب خواری بیالاید) در روز جزاء قرآن با او مخاصمه خواهد کرد.

  • لَنْ یَزالُ العَبْدُ فى فُسْحَهٍ مِنْ دِینهِ مالَمْ یَشْرَبِ الْخَمْرَ وَ اِذا شَرِبَها خَرَقَ اللّهُ عَنْهُ سَتْرَهُ و کانَ الشَّیْطانُ وَلیَّهُ وَ سَمْعَهُ وَ بَصَرَهُ یَسُوقُهُ اِلى کُلِّ شَرٍّ وَ یَعْرِفُهُ عَنْ کُلِّ خَیْرٍ.[۶]

بنده تا زمانی که شراب ننوشد عرصه دین بر او گشاده باشد و چون بنوشد پرده خداوند از او دریده و شیطان یارش و گوش و چشمش خواهد شد و او را به سمت بدی‌ها خواهد راند و از نیکی‌ها منصرف می‌سازد.

  • شارِبُ الْخَمْرِ لا تُصَدِّقُوهُ اِذا حَدَّثَ، وَ لا تُزَوِّجُوهُ اِذا خَطَبَ، وَ لاتُعَّوِدُوهُ اِذا مَرِضَ، وَ لا تَحْفِرُوهُ اِذا ماتَ، وَ لا تَأْتَمِنُوهُ عَلى اَمانَهٍ، فَمَنْ اِئْتَمَنَهُ عَلى اَمانَهٍ فَاسْتَهْلَکَها فَلَیْسَ عَلَى اللّهِ اَنْ یُخْلِفَ عَلَیْهِ، وَ لا اَنْ یَأجُرَهُ عَلَیها، لاَنَّ اللّهَ یَقوُلُ:(لا تُؤْتُوا السُفَهاءَ امَوْالَکُمْ نساء / ۵. ) وَ اَىُّ سَفیهٍ اَسْفَهُ مِنْ شارِبِ الخمْرِ.[۷]

آن‌که شراب می‌نوشد اگر که حرفی زد آن را تصدیق نکنید و اگر که خواستگاری کرد به او زن ندهید و اگر که مریض شد به عیادتش نروید و اگر که مرد او را دفن ننمایید و او را بر امانت امین قرار ندهید. پس آن‌که او را امین دانست بر امانتی و او آن را از بین برد بر خدای متعال نیست که آن امانت را مصون نگه دارد؛ و او را نباید بر کاری اجیر نمود چرا که خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: اموال خویش را به دست سفیهان ندهید (آیه ۵ سوره نساء)، و چه کسی سفیه‌تر از شخص شراب خوار؟!

شراب نوشیدن
شراب نوشیدن
  • مَنْ سَلَّمَ عَلى شارِبِ الْخَمْرِ اَوْ عانَقَهُ او صافَحَهُ اَحْبَطَ اللّهُ عَلَیْهِ عَمَلَ اَرْبَعینَ سَنَهٍ[۸]

هر آن‌که بر شراب خوار سلام نمود، او را در آغوش گرفت و با او دست داد، خدای متعال عمل چهل سال او را زایل می‌سازد.

  • سَـلِّمُوا عَـلَى الْیَهُودِ وَ النَـصـارى وَ لا تُسَـلِّمُوا عَـلى شارِبِ الْخَمْرِ، وَ اِنْ سَلَّمَ عَلَیْـکُمْ فَلا تَرُدُّوا جَوابَهُ[۹]

بر یهودی و مسیحی سلام کنید اما بر شخص شراب خوار نه، و اگر که بر شما سلام کرد جواب سلام او را ندهید.

  • مُـجاوَرَهُ الْیَـهُودِ وَ النَـصارى خَیْـرٌ مِـنْ مُجـاوَرَهِ شــارِبِ الخَمْرِ، وَ لا تُصادِقُوا شارِبَ الخَمْرِ فَاِنَّ مُصادِقَتَهُ نِـدامَهٌ[۱۰]

همسایگی با یهودی و مسیحی برتر از همسایگی با شخص شراب خوار است و با شخص شراب خوار دوستی مکنید که دوستی با او پشیمانی به دنبال دارد.

  • قالَ رَسُولُ اللّهُ صلی الله علیه و آله عِندَ مَوْتِهِ: لَیْسَ مِنّى مَنِ اسْتَخَفَّ بِصلاتِهِ، لایَرِدُ عَلىَّ الحَوْضَ لا وَ اللّهِ، لَیْسَ مِنّى مَنْ شَرِبَ مُسْکِرا، لایَرِدُ عَلىَّ الحَوْضَ لا وَاللّهِ[۱۱]

حضرت محمد (ص) در زمان وفات فرمودند: از من نیست آن‌که در نماز سهل انگاری کند و آن را سبک بشمارد او در حوض کوثر بر من وارد نمی‌گردد. آن‌کس که میگساری می‌نماید نیز به خدا سوگند بر من در حوض کوثر وارد نمی‌شود.

  • لاتُجالِسُوا مَعَ شارِبِ الْخَمْرِ، وَ لاتُعَوِّ دُوا مَرْضاهُمْ، وَلاتُشَیِّعُوا جَنائِزَهُمْ، وَ لاتُصَلُّوا عَلى اَمْواتِهِمْ، فَاِنَّهُمْ کِلابُ [اَهْلِ] النّارِ کَماقالَ اللّهُ . «اِخْسَؤُا فیها وَ لاتُکَلِّمُونِ»[۱۲]

با میگسار (شرابخوار) همنشینی مکنید، و از بیمارانشان عیادت مکنید و جنازه‌های آنان را تشیع نکنید و بر امواتشان نماز نگزارید، چرا که آنان سگ‌های جهنم هستند همانطور که خدای متعال در قرآن می‌فرماید: (ای سگان) دور گردید و به دوزخ در آیید …[۱۳]

  • یَا ابْنَ مَسعُودٍ وَ الَّذى بَعَثَنى بِالْحَقِّ لَیَأتى عَلَى النّاسِ زَمانٌ یَسْتَحِلُّونَ الْخَمْرَ، وَ یُسَمُّونَهُ النّبیذَ عَلَیْهِمْ لَعْنَهُ اللّهِ وَ الْمَلائکَهُ وَ النّاسِ اَجْمَعینَ، اَنَا مِنْهُمْ بَرئٌ، وَ هُمْ مِنّى بَراءٌ.[۱۴]

ای ابن مسعود و سوگند به آن‌که من را به حق مبعوث کرد بر مردم زمانی می‌آید که آنان شراب را حلال می‌شمارند و آن را نبیذ می‌نامند و لعنت خدا، فرشتگان و تمامی مردم بر آن‌ها باد. من از آن‌ها برائت می‌جویم و آنان نیز از من دور هستند.

  • مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ لَمْ تُقْبَلْ صَلاتُهُ اَرْبَعینَ لَیْلهً، فَاِنْ تابَ تابَ اللّهُ عَلَیْهِ قالَها ثَلاثا، فَاِنْ عادَ کانَ حقّا عَلَى اللّهِ اَنْ یَسْقِیَهُ مِنْ نَهْرِ الْخِبالِ، قیلَ وَ ما نَهْرُ الخِبال؟ قالَ صَدیدُ اَهْلِ النّارِ.[۱۵]

آن‌که شراب نوشد، نمازش چهل شبانه روز پذیرفته نمی‌گردد. پس اگر که توبه کند، خداوند توبه‌اش را تا سه مرتبه قبول می‌کند. پس اگر که برای بار چهارم شراب نوشید حق خدای متعال است که او را از نهر خبال سیراب نماید. گفته شد که نهر خبال چیست؟ حضرت بیان فرمودند: فاضلاب جهنمی‌ها می‌باشد.

منابع:

این احادیث از سایت کتابخانه احادیث شیعه اقتباس شده اند.

[۱] کنزالعمال،۵/۱۳۷۵۶

[۲] بحارالانوار،۷۹/۱۲۶

[۳] کنزالعمال، ۵/۱۳۱۸۰

[۴] بحارالانوار، ۱۵۲/۷۹

[۵] همان، ۱۴۸

[۶] نهج الفصاحه، ح۲۲۹۱

[۷] بحارالانوار، ۷۹/۱۲۷

[۸] همان، ۱۵۱

[۹] بحارالانوار،۷۹/۱۵۲

[۱۰] همان

[۱۱] بحارالانوار، ۷۹/۱۳۶

[۱۲] بحارالانوار، ۱۴۸/۷۹

[۱۳] آیه ۱۰۸ مومنون

[۱۴] همان،۱۵۱/۷۹

[۱۵] کنزل العمال ۱۳۷۰۴/۵

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

7 + 3 =