اهمیت زیارت امام حسین (ع) در احادیث

اهمیت زیارت امام حسین (ع) در احادیث

زیارت امام حسین (ع) برترین و دوست داشتنی‌ترین اعمال در نزد خداست. این زیارت به زیارت رسول خدا (ص) و زیارت خداوند در عرش او مانند شده و به آن فراوان تاکید شده است به گونه‌ای که برای زیارت هیچ یک از امامان این چنین تاکیدی صورت نگرفته است. پاداش زیارت او قابل حساب نیست، زائرانش مورد تکریم ملائکه قرار گرفته و در روز قیامت کرامت الهی شامل حالشان می‌گردد. ضرورت زیارت حضرت در هر حال و همیشه مطرح گردیده و برای یک شخص پیرو و دوست‌دار امام ترک آن ناپسند به شمار رفته و عذری نمی‌توان برای آن آورد. در راستای بیان اهمیت زیارت امام حسین (ع) در ادامه به نگارش برخی از روایات نقل شده خواهیم پرداخت.

اهمیت زیارت امام حسین (ع) در احادیث
اهمیت زیارت امام حسین (ع) در احادیث

اهمیت زیارت امام حسین (ع) در کلام ائمه اطهار (ع)

رسول خدا (ص)

  • مَن زارَ فاطِمَهَ فَکَأَنَّما زارَنی ، ومَن زارَ عَلِیَّ بنَ أبی طالِبٍ فَکَأَنَّما زارَ فاطِمَهَ ، ومَن زارَ الحَسَنَ وَالحُسَینَ فَکَأَنَّما زارَ عَلِیّا ، ومَن زارَ ذُرِّیَّتَهُما فَکَأَنَّما زارَهُما .[۱]

هر کس که فاطمه (ص) را زیارت کند، همانند کسی است که من را زیارت کرده است، و هر که علی ابن ابی طالب را زیارت کند همچون کسی است که فاطمه را زیارت کرده است و هر کس که حسن و حسین علیهم السلام را زیارت کند گویی که علی (ع) را زیارت کرده است و هر کس که ذریه آنان را زیارت کند گویی که آنان را زیارت نموده است.

امام محمد باقر (ع)

  • عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی‏جَعْفَرٍ ع قَالَ لَوْ یَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِی زِیَارَهِ الْحُسَیْنِ ع مِنَ الْفَضْلِ لَمَاتُوا شَوْقاً وَ تَقَطَّعَتْ أَنْفُسُهُمْ عَلَیْهِ حَسَرَاتٍ قُلْتُ وَ مَا فِیهِ قَالَ مَنْ زَارَهُ شَوْقاً إِلَیْهِ کَتَبَ اللَّهُ لَهُ أَلْفَ حَجَّهٍ مُتَقَبَّلَهٍ وَ أَلْفَ عُمْرَهٍ مَبْرُورَهٍ وَ أَجْرَ أَلْفِ شَهِیدٍ مِنْ شُهَدَاءِ بَدْرٍ وَ أَجْرَ أَلْفِ صَائِمٍ وَ ثَوَابَ أَلْفِ صَدَقَهٍ مَقْبُولَهٍ وَ ثَوَابَ أَلْفِ نَسَمَهٍ أُرِیدَ بِهَا وَجْهُ اللَّهِ[۲].

محمد بن مسلم از امام محمد باقر (ع) روایت کرده که ایشان فرمودند: اگر که مردم می‌دانستند زیارت امام حسین (ع) به چه اندازه فضیلت و ثواب دارد، به راستی که از شوق می‌مردند و نفس‌های آنان از حسرت بند می‌آمد. گفتم: چه اندازه دارای فضیلت است؟ حضرت فرمود: هر که امام حسین (ع) را زیارت نماید به جهت اشتیاقی که به او دارد، خداوند برای او هزار حج مقبول و هزار عمره مبروره و پاداش هزار شهید از شهیدان جنگ بدر و پاداش هزار روزه‌دار و اجر هزار صدقه پذیرفته شده و ثواب آزاد کردن هزار بنده که مقصود از آن رضایت و خشنودی خداوند است، می‌نویسد.

  • أربَعَهُ آلافِ مَلَکٍ شُعثٍ غُبرٍ یَبکونَ الحُسَینَ علیه السلام إلى أن تَقومَ السّاعَهُ ، فَلا یَأتیهِ أحَدٌ إلَا استَقبَلوهُ ، ولا یَرجِعُ إلّا شَیَّعوهُ ، ولا یَمرِضُ إلّا عادوهُ ، ولا یَموتُ إلّا شَهِدوهُ[۳].

چهار هزار مَلک، پریشان وغبار آلود تا قیامت، بر حسین (ع) گریه می‌کنند. هیچ کس به زیارتش نمی‌آید، جز آن‌که به استقبال او رفته و باز نمی‌گردند مگر آن‌که او را بدرقه نمایند، و بیمار نمی‌شود جز این‌که به عیادت او می‌روند و نمی‌میرد مگر آن‌که در کنار او حاضر گردند.

امام سجاد (ع)

  • کُنّا مَعَ أمیرِ المُؤمِنینَ أنَا وحارِثٌ الأَعوَرُ، فَقالَ : سَمِعتُ رَسولَ اللّهِ صلى الله علیه و آله یَقولُ: یَأتی قَومٌ فی آخِرِ الزَّمانِ یَزورونَ قَبرَ ابنِیَ الحُسَینِ، فَمَن زارَهُ فَکَأَنَّما زارَنی، ومَن زارَنی فَکَأَنَّما زارَ اللّهَ سُبحانَهُ وتَعالى، ألا مَن زارَ الحُسَینَ فَکَأَنَّما زارَ اللّهَ عَلى عَرشِهِ[۴]

از جابر از امام محمد باقر، از پدرش امام سجاد علیه السلام، از عموی خود امام حسن مجتبی (ع): من و حارث اعور با حضرت امیرمومنین (ع) بودیم که فرمودند: از حضرت رسول اکرم (ص) شنیدم که فرمودند: مردمی در آخر الزمان می‌آیند که قبر پسر من حسین (ع) را زیارت می‌کنند. هر آن‌که او را زیارت نموده، انگار که من را زیارت کرده است و هر آن‌کس که من را زیارت نماید، انگار که خدای سبحان را زیارت نموده است. آگاه باشید که هر شخصی که حسین (ع) را زیارت نماید، انگار که خدای را در عرش او زیارت کرده است.

امام صادق (ع)

  • إنَّ زِیارَهَ الحُسَینِ علیه السلام أفضَلُ ما یَکونُ مِنَ الأَعمالِ[۵]

همانا زیارت امام حسین علیه السلام برترین اعمال است.

  • عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ مَنْ أَرَادَ اللَّهُ بِهِ الْخَیْرَ قَذَفَ فِی قَلْبِهِ حُبَّ الْحُسَیْنِ علیه السلام وَ حُبَّ زِیَارَتِهِ وَ مَنْ أَرَادَ اللَّهُ بِهِ السُّوءَ قَذَفَ فِی قَلْبِهِ بُغْضَ الْحُسَیْنِ علیه السلام وَ بُغْضَ زِیَارَتِهِ[۶]

از امام صادق (ع) روایت شده که فرمودند: هر آن‌کس که خداوند متعال خیر او را بخواهد، دوستی و حب امام حسین (ع) و حب زیارت او را در دلش خواهد انداخت و هر آن‌که حق تعالی بدی او را بخواهد، بغض نسبت به امام حسین (ع) و بغض زیارتش را در دل او خواهد گذاشت.

  • مَا مِنْ أَحَدٍ یَوْمَ الْقِیَامَهِ إِلَّا وَ هُوَ یَتَمَنَّى أَنَّهُ زَارَ الْحُسَیْنَ بْنَ عَلِیٍّ ع لَمَّا یَرَى لِمَا یُصْنَعُ بِزُوَّارِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ مِنْ کَرَامَتِهِمْ عَلَى اللَّهِ[۷].

هیچ کس در روز قیامت نیست جز این‌که پس از دیدن این‌که با زائرین امام حسین (ع) چگونه برخورد می‌شود و در نزد خداوند چطور مورد کرامت واقع می‌شوند، آرزو نماید که ای کاش امام حسین علیه السلام را زیارت کرده بود.

السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین (ع)
السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین (ع)

امام موسی کاظم (ع)

  • قَالَ أَبُو الْحَسَنِ مُوسَى ع أَدْنَى مَا یُثَابُ بِهِ زَائِرُ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع بِشَطِّ الْفُرَاتِ إِذَا عَرَفَ حَقَّهُ وَ حُرْمَتَهُ وَ وَلَایَتَهُ أَنْ یُغْفَرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ[۸]

امام کاظم (ع) فرمودند: کم‌ترین آن‌چه که از اجر و پاداش به زائر ابا عبدالله (ع) در کنار رود فرات داده می‌شود، آن‌گاه که حق و حرمت و ولایتش را بشناسند، آن است که آن‌چه از معاصی و گناهان پیش فرستاده و پس از آن می‌فرستد، آمرزیده می‌شوند.

امام رضا (ع)

  • مَن زارَ قَبرَ أبی عَبدِ اللّهِ علیه السلام بِشَطِّ الفُراتِ کَمَن زارَ اللّهَ فَوقَ عَرشِهِ[۹]

هر که قبر ابا عبدالله (ع) را در کنار رود فرات زیارت کند، همانند کسی است که خدای را در بالای عرش او زیارت نموده است.

  • قَالَ الرِّضَا ع فِی حَدِیثٍ فَعَلَى مِثْلِ الْحُسَیْنِ فَلْیَبْکِ الْبَاکُونَ فَإِنَّ الْبُکَاءَ عَلَیْهِ یَحُطُّ الذُّنُوبَ الْعِظَامَ‏ ثُمَّ قَالَ ع کَانَ أَبِی ع إِذَا دَخَلَ شَهْرُ الْمُحَرَّمِ لَا یُرَى ضَاحِکاً وَ کَانَتِ الْکَآبَهُ تَغْلِبُ عَلَیْهِ حَتَّى تَمْضِیَ عَشَرَهُ أَیَّامٍ فَإِذَا کَانَ یَوْمُ الْعَاشِرِ کَانَ ذَلِکَ الْیَوْمُ یَوْمَ مُصِیبَتِهِ وَ حُزْنِهِ وَ بُکَائِهِ وَ یَقُولُ هُوَ الْیَوْمُ الَّذِی قُتِلَ فِیهِ الْحُسَیْنُ ع[۱۰]

امام فرمودند: پس بر مانند حسین (ع) گریه کنندگان، گریه کنند زیرا گریه بر او معاصی بزرگ را از میان بر می‌دارد، پس فرمودند: پدرم زمانی‌که ماه محرم فرا می‌رسید، خنده‌کنان مشاهده نمی‌شد و گرفتگی و غمگین بودن بر ایشان غالب می‌گشت تا این‌که ده روز سپری می‌شد و زمانی که روز دهم می‌شد، آن روز، روز مصیبت و گریه او بود و می‌فرمود: این روزی است که در آن امام حسین (ع) را کشتند.

امام حسن عسکری (ع)

  • رُوِیَ عَنْ أَبِی مُحَمَّدٍ الْحَسَنِ الْعَسْکَرِیِّ ع أَنَّهُ قَالَ عَلَامَاتُ الْمُؤْمِنِ خَمْسٌ صَلَاهُ الْخَمْسِینَ وَ زِیَارَهُ الْأَرْبَعِینَ وَ التَّخَتُّمُ فِی الْیَمِینِ وَ تَعْفِیرُ الْجَبِینِ وَ الْجَهْرُ بِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ[۱۱].

از امام حسن عسکری (ع) روایت شده که فرمودند: نشانه‌های شخص مومن پنج چیز است: پنجاه و یک رکعت نماز، زیارت اربعین، انگشتر به دست راست نمودن، سر به خاک نهادن در زمان نماز و بلند گفتن بسم الله الرحمن الرحیم.

منابع:

[۱] بحار الأنوار : ج ۱۰۰ ص ۱۲۳ ح ۲۸

[۲] وسائل الشیعه/ ج۱۴/ص۴۵۳)

[۳]ثواب الأعمال : ص ۱۱۳ ح ۱۸

[۴] فضل زیاره الحسین علیه السلام : ص ۳۹ ح ۱۰

[۵] بحار الأنوار : ج ۱۰۱ ص ۴۹ ح ۱

[۶] وسائل الشیعه، ج۱۴، ص۴۹۶

[۷] همان، ص۴۲۴

[۸] الکافی/ ج۴/ص۵۸۲

[۹] ثواب الأعمال : ص ۱۱۰ ح ۱

[۱۰] وسائل‏ الشیعه ج ۱۴ ص ۵۰۵

[۱۱] تهذیب الاحکام/ج۶/ص۵۲

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

+ 74 = 83