توقیع حضرت مهدی (عج) به اسحاق بن یعقوب

توقیع حضرت مهدی (عج)

توقیع حضرت مهدی (عج) به اسحاق بن یعقوب یکی از توقیعات مهمی است که از حضرت در کتب روایی مختلف نظیر کتاب کمال الدین و تمام النعمه بیان شده است. این توقیع در واقع پاسخی به سوالاتی است در حوزه اجتماعی که اسحاق بن یعقوب در طی نامه‌ای به واسطه دومین نائب از نواب اربعه امام زمان (عج) از حضرت پرسیده و امام پاسخ آن‌ها را داده است. متن سوالات در دسترس نیست و تنها توقیع حضرت موجود است که از پاسخ‌ها می‌توان تا حدودی پرسش‌ها را متوجه شد. به جهت اهمیت توقیعاتی که از سوی امام دوازدهم درباره مسائل گوناگون اعتقادی، فقهی، تکذیب مدعیان دروغین و یا برخی از احکام همچون وجوهات شرعی و یا پاسخ به سوالات شخصی شیعیان صادر شده‌اند بر آن شدیم تا به نشر توقیعی که در جواب سوالات اسحاق بن یعقوب آمده است بپردازیم.

لازم به ذکر است که برای فهمیدن برخی از بخش‌های توقیع حضرت مهدی (عج) و حکم آن‌ها لازم است به اندیشمندان و عالمان این حوزه مراجعه شود.

توقیع حضرت مهدی (عج)
توقیع حضرت مهدی (عج)

متن توقیع

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِصَامٍ الْکُلَیْنِیُّ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ‌ الْکُلَیْنِیُّ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ یَعْقُوبَ قَالَ: سَأَلْتُ مُحَمَّدَ بْنَ عُثْمَانَ الْعَمْرِیَّ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ أَنْ یُوصِلَ لِی کِتَاباً قَدْ سَأَلْتُ فِیهِ عَنْ مَسَائِلَ أَشْکَلَتْ عَلَیَّ فَوَرَدَتْ فِی التَّوْقِیعِ بِخَطِّ مَوْلَانَا صَاحِبِ الزَّمَانِ:

« امَّا مَا سَأَلْتَ عَنْهُ أَرْشَدَکَ اللَّهُ وَ ثَبَّتَکَ مِنْ أَمْرِ الْمُنْکِرِینَ لِی مِنْ أَهْلِ بَیْتِنَا وَ بَنِی عَمِّنَا فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَیْسَ بَیْنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ بَیْنَ أَحَدٍ قَرَابَهٌ وَ مَنْ أَنْکَرَنِی فَلَیْسَ مِنِّی وَ سَبِیلُهُ سَبِیلُ ابْنِ نُوحٍ،

أَمَّا سَبِیلُ عَمِّی جَعْفَرٍ وَ وُلْدِهِ فَسَبِیلُ إِخْوَهِ یُوسُفَ،

أَمَّا الْفُقَّاعُ فَشُرْبُهُ حَرَامٌ وَ لَا بَأْسَ بِالشَّلْمَابِ‌ وَ أَمَّا أَمْوَالُکُمْ فَلَا نَقْبَلُهَا إِلَّا لِتَطَهَّرُوا فَمَنْ شَاءَ فَلْیَصِلْ وَ مَنْ شَاءَ فَلْیَقْطَعْ‌ فَما آتانِیَ اللَّهُ خَیْرٌ مِمَّا آتاکُمْ

وَ أَمَّا ظُهُورُ الْفَرَجِ فَإِنَّهُ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى ذِکْرُهُ وَ کَذَبَ الْوَقَّاتُونَ

وَ أَمَّا قَوْلُ مَنْ زَعَمَ أَنَّ الْحُسَیْنَ لَمْ یُقْتَلْ فَکُفْرٌ وَ تَکْذِیبٌ وَ ضَلَالٌ

وَ أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَهُ فَارْجِعُوا فِیهَا إِلَى رُوَاهِ حَدِیثِنَا فَإِنَّهُمْ حُجَّتِی عَلَیْکُمْ وَ أَنَا حُجَّهُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ-

وَ أَمَّا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الْعَمْرِیُّ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ وَ عَنْ أَبِیهِ مِنْ قَبْلُ فَإِنَّهُ ثِقَتِی وَ کِتَابُهُ کِتَابِی

وَ أَمَّا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ مَهْزِیَارَ الْأَهْوَازِیُّ فَسَیُصْلِحُ اللَّهُ لَهُ قَلْبَهُ وَ یُزِیلُ عَنْهُ شَکَّهُ

وَ أَمَّا مَا وَصَلْتَنَا بِهِ فَلَا قَبُولَ عِنْدَنَا إِلَّا لِمَا طَابَ وَ طَهُرَ وَ ثَمَنُ الْمُغَنِّیَهِ حَرَامٌ‌

وَ أَمَّا مُحَمَّدُ بْنُ شَاذَانَ بْنِ نُعَیْمٍ فَهُوَ رَجُلٌ مِنْ شِیعَتِنَا أَهْلَ الْبَیْتِ

وَ أَمَّا أَبُو الْخَطَّابِ مُحَمَّدُ بْنُ أَبِی زَیْنَبَ الْأَجْدَعُ فَمَلْعُونٌ وَ أَصْحَابُهُ مَلْعُونُونَ فَلَا تُجَالِسْ أَهْلَ مَقَالَتِهِمْ فَإِنِّی مِنْهُمْ بَرِی‌ءٌ وَ آبَائِی مِنْهُمْ بِرَاءٌ وَ أَمَّا الْمُتَلَبِّسُونَ بِأَمْوَالِنَا فَمَنِ اسْتَحَلَّ مِنْهَا شَیْئاً فَأَکَلَهُ فَإِنَّمَا یَأْکُلُ النِّیرَانَ

وَ أَمَّا الْخُمُسُ فَقَدْ أُبِیحَ لِ شِیعَتِنَا وَ جُعِلُوا مِنْهُ فِی حِلٍّ إِلَى وَقْتِ ظُهُورِ أَمْرِنَا لِتَطِیبَ وِلَادَتُهُمْ وَ لَا تَخْبُثَ

وَ أَمَّا نَدَامَهُ قَوْمٍ قَدْ شَکُّوا فِی دِینِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى مَا وَصَلُونَا بِهِ فَقَدْ أَقَلْنَا مَنِ اسْتَقَالَ وَ لَا حَاجَهَ فِی صِلَهِ الشَّاکِّینَ

وَ أَمَّا عِلَّهُ مَا وَقَعَ مِنَ الْغَیْبَهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یَقُولُ‌ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَسْئَلُوا عَنْ أَشْیاءَ إِنْ تُبْدَ لَکُمْ تَسُؤْکُمْإِنَّهُ لَمْ یَکُنْ لِأَحَدٍ مِنْ آبَائِی ع إِلَّا وَ قَدْ وَقَعَتْ فِی عُنُقِهِ بَیْعَهٌ لِطَاغِیَهِ زَمَانِهِ وَ إِنِّی أَخْرُجُ حِینَ أَخْرُجُ وَ لَا بَیْعَهَ لِأَحَدٍ مِنَ الطَّوَاغِیتِ فِی عُنُقِی

وَ أَمَّا وَجْهُ الِانْتِفَاعِ بِی فِی غَیْبَتِی فَکَالانْتِفَاعِ بِالشَّمْسِ إِذَا غَیَّبَتْهَا عَنِ الْأَبْصَارِ السَّحَابُ وَ إِنِّی لَأَمَانٌ لِأَهْلِ الْأَرْضِ کَمَا أَنَّ النُّجُومَ أَمَانٌ لِأَهْلِ السَّمَاءِ فَأَغْلِقُوا بَابَ السُّؤَالِ عَمَّا لَا یَعْنِیکُمْ وَ لَا تَتَکَلَّفُوا عِلْمَ مَا قَدْ کُفِیتُمْ وَ أَکْثِرُوا الدُّعَاءَ بِتَعْجِیلِ الْفَرَجِ فَإِنَّ ذَلِکَ فَرَجُکُمْ وَ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا إِسْحَاقَ بْنَ یَعْقُوبَ وَ عَلى‌ مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى‌[۱]

یا مهدی ادرکنی
یا مهدی ادرکنی

ترجمه توقیع حضرت مهدی (عج) به اسحاق بن یعقوب

محمد بن محمد بن عصام کلینی که خداوند از او راضی باشد برای ما روایت کرد: محمد بن یعقوب کلینی از اسحاق بن یعقوب نقل نمود که اسحاق بن یعقوب می‌گوید: از محمد بن عثمان عمری طلب نمودم که نامه من را که در آن مسائل سخت و دشوارم است را برساند. پس توقیعی به خط مولایمان صاحب الزمان علیه السلام این‌گونه صادر شد:

خداوند تعالی تو را ارشاد نموده و پایدار کند، اما پرسشی که در ارتباط با انکارکنندگان از خاندان و عموزاده‌های ما کردی، آگاه باش که میان خداوند متعال و هیچ فردی خویشاوندی و نسبتی نیست و شخصی که من را منکر شود از من نمی‌باشد و مسیر او همچون راه پسر نوح (ع) است. اما طریق عموی من جعفر و فرزندان او طریق برادران یوسف است.

و اما نوشیدن آبجو حرام می‌باشد و نوشیدن «شلماب» که نوعی شربت و نوشیدنی است اشکالی ندارد. و اما اموالتان را قبول نمی‌کنم جز آن‌که آن را پاک و طاهر گردانید، هر آنکس خواهد ارسال کند و هر که بخواهد قطع کند که آن‌چه خداوند به من عطا کرده بهتر از آن است که به شما عطا گردیده.

و اما ظهور فرج! آن با خداوند است و افرادی که برای آن وقتی مشخص می‌کنند، دروغ می‌گویند.

و اما باور شخصی که می‌گوید: حسین (ع) کشته نشده، آن (عقیده) کفر، تکذیب و گمراهی می‌باشد.

و اما حوادث واقعه، در ارتباط با آن موضوعان به راویان حدیث ما رجوع نمایید که آن‌ها حجتم بر شما می‌باشند من نیز حجت خداوند بر آن‌ها هستم.

و اما محمد بن عثمان عمری که درود خداوند بر او و پدرش باد، مورد اعتماد و وثوق من می‌باشد و کتاب (نوشته) او، کتاب من است.

و اما محمد بن علی بن مهزیار اهوازی، حق تعالی به زودی دلش را به صلاح آورده و تردید او را برطرف خواهد ساخت.

و اما آن‌چه را که برایمان ارسال نمودی بدان سبب قبول می‌کنیم که طاهر است و بهای کنیز خواننده، حرام می‌باشد.

و اما محمد بن شاذان بن نعیم، او مردی از شیعیان ما اهل بیت می‌باشد.

و اما ابو الخطاب محمد بن ابی زینب اجدع، او و یارانش مورد لعنت قرار گرفته‌اند و با همفکران و هم‌اندیشان او همنشینی مکن که من از آن‌ها بیزار هستم و پدران من نیز از آنان بیزار بوده‌اند.

و اما افرادی که اموالمان را با اموال خود در می‌آمیزند،هر آن‌که چیزی از اموالمان را حلال شمرده و آن را بخورد همانا آتش تناول کرده است.

و اما خمس، آن بر شیعیانمان مباح می‌باشد و تا زمان ظهور امرمان از آن معاف هستند[۲] تا ولادت آن‌ها طاهر گشته و خبیث نباشد.

و اما ندامت عده‌ای که در دین خداوند متعال به واسطه آن‌چه به ما دادند، تردید نمودند، ما از هر شخصی که بیعت فسخ نماید، بیعت خویش را برداشته و احتیاجی به عطای تردیدکنندگان نیست.

و اما سبب وقوع غیبت، خداوند متعال می‌فرماید: «ای کسانی که ایمان آورده‌اید هیچگاه از چیزهایی سوال نکنید که اگر فاش شوند شما را بد می‌آید و غمناک می‌کند»، بر گردن تمامی پدرانم بیعت سرکشان دوران بود، ولی آن‌هنگام که من قیام کرده و خروج کنم، بیعت هیچ سرکشی بر گردن من نیست.

و اما وجه انتفاع (سود بردن از من) در دوره غیبتم، همچون سود بردن از خورشید است چون ابر آن را از دیده‌ها پنهان دارد (آفتاب پشت ابر) و من امان اهل زمین هستم آن‌گونه که ستاره‌ها امان اهل آسمان‌ها می‌باشند و از اموری که نفعی برای شما ندارد سوال نکنید و خویشتن را در یادگیری آن‌چه از شما خواسته نشده، به رنج و زحمت نیاندازید و برای تعجیل در فرج فراوان دعا نمایید که همان فرج شما می‌باشد و ای اسحاق بن یعقوب! درود بر تو و بر پیروان.

منابع:

[۱] کمال الدین و تمام النعمه، جلد ۲، باب توقیعات وارده از امام زمان (عج)

[۲] گفته شده که این بخش و بخش‌های دیگر تفاسیر و شرح‌های خاصی دارد که مطالعه آن‌ها معنا و مفهوم نهایی را خواهد رساند.

  • تلاوت آیه ۱۰۱ سوره مائده- حذیفی علی عبدالرحمن

یَـٰٓأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُواْ لَا تَسۡـَٔلُواْ عَنۡ أَشۡیَآءَ إِن تُبۡدَ لَکُمۡ تَسُؤۡکُمۡ وَ إِن تَسۡـَٔلُواْ عَنۡهَا حِینَ یُنَزَّلُ ٱلۡقُرۡءَانُ تُبۡدَ لَکُمۡ عَفَا ٱللَّهُ عَنۡهَاۗ وَ ٱللَّهُ غَفُورٌ حَلِیمٞ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از چیزهایی نپرسید که اگر برای شما آشکار گردد، شما را ناراحت می‌کند! و اگر به هنگام نزول قرآن، از آنها سؤال کنید، برای شما آشکار می‌شود؛ خداوند آنها را بخشیده (و نادیده گرفته) است. و خداوند، آمرزنده و بردبار است.

دانلود

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

− 1 = 5