احادیث قدسی

مجموعه احادیث قدسی

احادیث قدسی، ربانی یا الهی سخنانی هستند که رسول خدا (ص) از خدای متعال نقل می‌کند. حدیث قدسی از لحاظ معنا از سوی خداوند و از نظر لفظ از سمت رسول الله (ص) است. در واقع حدیث قدسی که عموما با «قال الله» شروع می‌شود آن است که از سمت پروردگار از طریق الهام به واسطه ملائکه یا رویا (خواب) به پیامبر (ص) رسیده و پیامبر با عبارات خویش از آن‌چه که رسیده خبر می‌دهد. این حدیث گرچه از سمت خداوند است اما قرآن بر آن برتری دارد چرا که لفظ قرآن کریم نیز از حق تعالی است. در حقیقت علاوه بر قرآن کریم و کتب انبیاء گذشته سخنانی توسط پیامبران نقل شده است که از خداوند متعال هستند

مجموعه احادیث قدسی
مجموعه احادیث قدسی

احادیث قدسی روایت شده

  • اِنَّ اللّه َ جل جلاله یَقُولُ:عَبْدى ! خَلَقْتُ الأَشیاءَ لِأَجْلِک وَ خَلَقْتُکَ لِأجْلى، وَ هَبْتُکَ الدُّنْیا بالإِحسانِ وَ الآخِرَهَ بِالإِیمانِ[۱].

همانا خداوند- جل جلاله- فرمود: بنده‌ام! اشیاء را به خاطر تو آفریدم و تو را به خاطر خودم. دنیا را از روی احسان به تو بخشیدم و آخرت را به جهت ایمان به تو دادم.

  • قالَ اللّه ُ جل جلاله لِداوود علیه السلام: اَحِبَّنى وَ حَبِّبْنى اِلى خَلْقى. قال علیه السلام: یارَبِّ نَعَمْ، اَنَا اُحِبُّکَ فَکَیْفَ اُحَبِّبُکَ اِلى خَلْقِکَ؟ قَالَ جل جلاله: اُذْکُرْ اَیادِىَّ عِنْدَهُمْ فَاِنَّکَ اِذا ذَکَرْتَ ذلِکَ لَهُمْ اَحَبُّونى[۲]

خداوند- جل جلاله- به داوود (ع) فرمود: من را دوست بدار و من را در نزد خلقم محبوب نما، داوود (ع) فرمود: پروردگارم باشد، من تو را دوست می‌دارم، پس چگونه تو را در نزد خلقت محبوب نمایم؟ خداوند فرمود: نزدشان نعمات من را یاد کن، پس تو اگر که نعمت‌هایم را در نزد آنان یاد کنی من را دوست خواهند داشت.

  • یَقُولُ اللّه ُ عَزَّوَجَلَّ: اَلشّابُّ الْمُؤمِنُ بِقَدَرى، اَلرّاضى بِکتابى، اَلقانِعُ بِرِزْقى، اَلتّارِکُ شَهْوَتَهُ مِنْ اَجْلى، هُوَ عِنْدى کَبَعْضِ مَلائِکتى[۳]

خداوند عز و جل می‌فرماید: جوانی که به تقدیر من مومن، به کتاب من راضی و خشنود و به رزق و روزی‌ام قانع است و شهوت خویش را به خاطر من ترک کند، او در نزد من همچون برخی از فرشتگانم است.

  • قالَ اللّه ُ تَعالى: اَهْلُ طاعَتى فى ضِیافَتى وَأَهْلُ شُکْرى فى زیارَتى وَ اَهْلُ ذِکْرى فى نِعْمَتى وَ اَهْلُ مَعْصِیَتى لا أُؤْیِسُهُمْ مِنْ رَحْمَتى، اِنْ تابُوا فَأَنَا حَبیبُهُمْ وَ اِنْ مَرِضُوا فَأَنا طَبیبُهُمْ، اُداویهِمْ بِا لْمِحَنِ وَ المَصائِبِ لاُِطَهِّرَهُمْ مِنَ الذُّنُوبِ وَ الْمَعائِبِ.[۴]

خداوند تعالی فرمود: اهل طاعت من در ضیافت من و شُکرگذارانم در دیدار من و آنان که به ذکر من مشغول هستند در نعمت من قرار دارند و اما آنان که معصیت و نافرمانی‌ام  را می‌کنند، آن‌ها را از رحمت خویش نومید نمی‌سازم،همانا اگر که توبه کردند من دوست دار آن‌ها هستم و اگر که بیمار گشتند همانا من طبیب آن‌ها هستم و با سختی‌ها و مصیبت‌ها آنان را مداوا می‌کنم تا از گناهان و عیوب آنان را طاهر و پاک سازم.

    • یا بن آدم، کلٌّ یُریدک لأجله، وأنا أُریدک لأجلک، فلا تفرَّ منّی[۵]

ای فرزند آدم همه تو را برای خود می خواهند و من تو را به خاطر خودت می خواهم. پس از من مگریز.

حدیث قدسی
احادیث قدسی
  • قالَ اللّه ُ عَزَّوَجَلَّ لِداوود علیه السلام: یا داوود! بَشِّرِ الْمُذنِبینَ وَ أَنْذِرِ الصِّدّیقینَ. قالَ علیه السلام : کَیْفَ اُبَشِّرُ الْمُذنِبینَ وَ اُنْذِرُ الصِّدّیقینَ؟ قالَ جل جلاله : یا داُوودُ! بَشِّرَ الْمُذنِبینَ أَنّى أَقْبَلُ التَّوبَهَ وَ اَعْفُو عَنِ الذَّنْبِ، وَ أَنْذِرِ الصِّدّیقینَ أَنْ لا یُعْجِبُوا بِاَعْمالِهِمْ، فَاِنَّهُ لَیْسَ عَبْدٌ أَنْصِبُهُ لِلْحِسابِ الاّهَلَکَ.[۵]

خدای عز و جل به داوود (ع) فرمود: ای داوود! به گناهکاران بشارت ده و صدیقین را انذار نما. داوود فرمود: چگونه گناهکاران را بشارت و صدیقین را انذار کنم؟! خداوند-جل جلاله- فرمود: ای داوود! به گنهکاران بشارت ده کم من توبه را می‌پذیرم و از گناه می‌گذرم و صدیقین را انذار کن که اعمالشان مایه عُجبشان نشوند، چرا که خداوند هیچ بنده‌ای را به پای حساب نمی‌کشد جز این‌که هلاک گردد.

  • قال الله تعالی: ما تَقَرَّبَ اِلَىَّ عَبْدٌ بِمِثْلِ أَداءِ مَا افْتَرَضْتُ عَلَیْهِ ، وَ لا یَزالُ عَبْدى یَتَنَفَّلُ لى حَتّى أُحِبَّهُ وَ مَتى اُحِبُّهُ کُنْتُ لَهُ سَمْعاً وَ بَصَرا وَ یَدا وَ مُؤیِدا، اِنْ دَعانى أَجَبْتُهُ ، وَ اِنْ سَأَلَنى أَعْطَیْتُهُ[۶]

خداوند متعال فرمود: بنده، با هیچ چیز همچون ادا نمودن آن‌چه که بر او واجب نموده‌ام به من نزدیک نمی‌شود، بنده‌ام همواره با انجام نافله‌ها به جایی می‌رسد که او را دوست می‌دارم و هر وقت او را دوست داشتم، برایش گوش و چشم و دست و پشتیبان خواهم بود، اگر که من را بخواند، او را اجابت می‌نمایم و اگر که از من طلب کند به او عطا کنم.

  • عَنِ الصّادِقِ علیه السلام قالَ أَوْحَى اللّه ُ اِلى نَبىٍّ مِنَ الأنبِیاءِ: قُلْ لِلْمُؤْمِنینَ لایَلْبَسُوا لِباسَ اَعْدائى، وَ لایَطْعَمُوا مَطاعِمَ اَعْدائى وَ لا یَسْلُکُوا مَسالِکَ اَعْدائى، فَیَکُونُوا اَعْدائى کَماهُمْ اَعْدائى[۷]

امام صادق علیه السلام روایت فرمودند: خداوند به پیامبری از انبیاء وحی نمود: به مومنان بگو که لباس دشمنان من را به تن نکنند، و طعام دشمنان من را نخورند و طریق و مسلک دشمنانم را نروند، پس دشمنان من خواهند شد همان‌گونه که آنان دشمنان من هستند

  • وَ عَنْ أَبى عَبدِاللّه علیه السلام قالَ: قالَ اللّه ُ عَزَّوَجَلَّ: أَنـَا خَیْرُ شَریکٍ، مَنْ أَشرَکَ مَعى غَیْرى فىعَمَلٍ لَمْ أَقْبَلْهُ اِلاّ ما کانَ لى خالِصا[۸]

و از امام صادق روایت شده که فرمودند: خداوند عز و جل فرمود: من برترین شریک هستم، هر آن‌کس که به همراه من شریکی دیگر قرار دهد، هر آن‌چه انجام دهد از او نخواهم پذیرفت مگر این‌که برای من (عمل) خالص باشد

ادامه مجموعه احادیث قدسی:

  • اِنّ اللّه َ یَقُولُ: یا ابْنَ آدَمَ! فى کُلِّ یَوْمٍ یأتى رِزقُکَ وَ اَنْتَ تَحْزَنُ وَ یَنْقُصُ مِنَ عُمْرِکَ وَ اَنْتَ لا تَحْزَنُ، تَطْلُبُ ما یُطْغیکَ وَ عِنْدَکَ ما یَکْفیکَ[۹]

همانا خدوند می‌فرماید: ای فرزند آدم! هر روز رزق و روزی‌ات به تو می‌رسد و تو اندوهگین می‌گردی و از عمر تو کم می‌شود و تو غمگین نمی‌گردی.آن‌چه را که موجب طغیان تو می‌شود را می‌جویی و در نزد تو چیزی است که کفایتت را می‌کند.

  • عَنِ الرِّضا علیه السلام فی حَدیثِ سِلسِلَهِ الذَّهَبِ عَن جَبرَئیل: سَمِعتُ اللّه َ یَقُولُ: «لا اِلهَ اِلاّ اللّه ُ» حِصْنى، فَمَنَ دَخَلَ حِصْنى أَمِنَ مِنْ عَذابى.[۱۰]

از امام رضا (ع) در حدیث سلسله الذهب از جبرئیل روایت شده که می‌فرماید: شنیدم که حق تعالی می‌گوید: عبارت «لا اله الا الله» دژ من است، هر آن‌کس که به آن وارد گردد از عذاب من در امان است.

  • قالَ رَسُولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله، قالَ اللّه ُ جَلَّ جَلالُهُ: ما آمَنَ بى مَنْ فَسَّرَ بِرَأْیِهِ کَلامى، وَ ما عَـرَفَنى مَنْ شَبَّـهَنى بِخَـلْقى، وَ ما عَلى دینى مَنِ اسْتَعْمَل الِقیاسَ فى دِینى[۱۱]

رسول خدا (ص) فرمودند که خداوند- جل جلاله- فرمود: به من ایمان نیاورد آن‌که سخن من را به رأی و نظر خود تفسیر نمود، و من را نشناخت آن‌کس که من را به آفریده‌هایم تشبیه نمود، و بر دین من نیست آن‌که از قیاس در دین من استفاده نمود.

  • قالَ الباقِرُ علیه السلام ، قالَ اللّه ُ تَعالى: لَأُعَذِّبَنَّ کُلَّ رَعیَّه ٍ فى الأِسلامِ دانَتْ بِوِلایَهِ کُلِّ اِمامٍ جائِرٍ لَیْسَ مِنَ اللّه ِ، وَ اِنْ کانَتِ الرَّعِیَّهُ فى أَعْمالِها بَرَّهً تَقیَّهً. وَ لَأَعْفُوَنَّ عَنْ کُلِّ رَعیَّهٍ فِى الأِسلامِ دانَتْ بِوِلایَهِ کُلِّ اِمامٍ عادلٍ مِنَ اللّه ِ وَ اِنْ کانَتِ الرَّعِیَّهُ فى أَنْفُسِها ظالِمَهً مُسیئَهً[۱۲]

امام باقر (ع) فرمودند: خداوند تعالی فرمود: در دین اسلام هر مردمی را که به ولایت و سرپرستی هر رهبر ستمگری تن بدهند که از سمت خدا نیست، به طور حتم عذاب خواهم داد، هر چند آنان در اعمال خویش نیکوعمل و متقی باشند. و در دین اسلام قطعا گذشت خواهم نمود از مردمی که رهبری پیشوای عادلی که از سمت خدا است را قبول کنند، هر چند آنان در کارهای خود ستمگر و بدکار باشند.

  • قالَ رَسُولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله یَقُولُ اللّه ُ تَبارَکَ وَ تَعالى: یَا ابْنَ آدَمَ! ما تُنْصِفُنى، اَتَحَبَّبُ اِلَیْکَ بِالنِّعَمِ وَ تَتَمَقَّتُ اِلَىَّ بِالمَعاصى، خَیْرى عَلَیْکَ مُنزَلٌ وَ شَرُّکَ اِلَىَّ صاعِدٌ، وَ لا یَزالُ مَلَکٌ کَریمٌ یَأْتینى عَنْکَ کُلَّ یَوْمٍ وَ لَیْلَهٍ بَعَمَلٍ قَبیحٍ[۱۳]

پیامبر اکرم (ص) فرمودند: همانا خداوند تبارک و تعالی فرمود: ای فرزند آدم! با من منصف نیستی، من با نعمات نسبت به تو دوستی نموده و محبت می‌کنم و تو با معاصی و زشتی‌ها دشمنی‌ام را می‌کنی. خیر من بر تو نازل می‌شود و شر و بدی‌ات به سوی من بالا می‌آید، و همواره مَلکی بزرگوار هر روز و شب از سمت تو گزارش عملی زشتی را برایم می‌آورد.

منابع:

[۱] الجوهر السنیه، ص۲۸۴

[۲] بحارالانوار، ج ۱۴، ص ۳۸

[۳] کنز العمّال، ج ۱۵، ص ۷۸۶

[۴] الجواهر السنیّه، ص ۲۸۶

[۵] المواعظ العددیه، ص ۴۱۹

[۶] اصول کافى، ج ۲، ص ۳۱۴

[۷] توحید صدوق، ص ۴۰۰

[۸] الجواهر السنیه، ص ۲۶۸

[۹] الجواهر السنیه، ص ۲۷۵

[۱۰] بحارالانوار، ج ۷۴، ص ۴۴

[۱۱] معانى الاخبار، ص ۳۷۱

[۱۲] بحارالانوار ، ج ۲، ص ۲۹۷

[۱۳] اصول کافى ، ج ۱، ص ۳۷۶

[۱۴] بحارالانوار، ج ۷۴، ص ۱۹

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

+ 70 = 76