حدیث با موضوع حرام خواری | حرام خواری در کلام معصومین

حدیث با موضوع حرام خواری

حرام خواری از جمله رذائل اخلاقی (جزو گناهان کبیره به شمار می رود) و اعمال نکوهش شده در دین مبین اسلام است که به عنوان مانعی سخت برای رسیدن به فلاح و رستگاری شناخته می شود. مانعی که بر اساس احادیث و روایات نقل شده از ائمه اطهار علیهم السلام قبول نشدن اعمالی چون حج، نماز، دعا و همچنین سخت دلی و محروم ماندن از بهشت را در پی دارد. در واقع به کسب مال و درآمد از راه های غیر شرعی نظیرکم فروشی، ربا، رشوه، قمار، دروغ، فحشا و مصرف نمودن آن در موارد مختلف و بخش های مختلف زندگی اطلاق می گردد. در این باره از حضرت محمد (ص) و امامان معصوم احادیث بسیاری نقل شده است که در این مطلب برای بهره مند شدن شما عزیزان بخشی از آنان را گرد آوری نموده ایم.

حدیث با موضوع حرام خواری
حدیث با موضوع حرام خواری

حرام خواری در کلام رسول اکرم (ص)

  • مَن أکَلَ لُقْمَهً مِن حَرامٍ لَم تُقْبَلْ لَهُ صلاهٌ أرْبَعینَ لَیلهً [۱].

هر کس که لقمه ی حرامی بخورد، نماز او تا چهل شبانه روز مورد قبول درگاه احدیت قرار نخواهد گرفت.

  • إنَّ اللّهَ عزّ و جلّ حَرّمَ الجَنّهَ جَسَدا غُذِیَ بحَرامٍ [۲].

همانا خداوند عز و جل بهشت را بر جسمی که از مال حرام تغذیه شود، حرام نموده است.

  • لا یَدخُلُ الجَنّهَ منَ نَبَتَ لَحمُهُ مِن السُّحْتِ، النّارُ أوْلى بهِ [۳].

به بهشت وارد نمی گردد شخصی که گوشت او از مال حرام روئیده باشد، آتش جهنم به او سزاوارتر است.

  • العِبادَهُ مَع أکْلِ الحَرامِ کالبِناءِ على الرَّمْلِ ـ و قیلَ : على الماءِ [۴].

عبادت نمودن به همراه خوردن مال حرام همانند بنا کردن ساختمانی است بر روی شن و ماسه و به قولی بر روی آب.

  • لَرَدُّ دانَقٍ من حَرامٍ یَعْدِلُ عندَ اللّه ِ سُبحانَهُ سَبعینَ ألفَ حجّهٍ مَبْرورَهٍ [۵].

رد کردن یک دانق (به یک ششم درهم گفته می شود) در نزد خداوند سبحان برابری می کند (معادل است) با هفتاد هزار حج مقبول.

  • تَرْکُ لُقْمَهِ حَرامٍ أحَبُّ إلى اللّهِ من صلاهِ ألفَی رَکْعَهٍ تَطَوُّعا [۶].

ترک نمودن لقمه حرام (مال حرام) در نزد خداوند دوست داشتنی تر از خواندن هزار رکعت نماز مستحبی است.

  • لا یَکتَسِبُ العَبدُ مالاً حَراما فیَتَصَدَّقُ مِنهُ فَیوجَرُ عَلَیهِ، و لا یُنفِقُ مِنهُ فیُبارِکُ (اللّهُ) لَهُ فیهِ، و لا یَترُکُهُ خَلفَ ظَهرِهِ إلاّ کانَ رادَّهُ (زادَهُ) إلَى النّارِ [۷].

اگر که بنده (انسان) مال حرامی کسب کند و از آن مال زکات و صدقه ای بدهد، به او اجری داده نشود و اگر که از آن انفاق نماید، خدای متعال برکتی برای او در آن قرار ندهد و آن مال بعد از او باقی نخواهد ماند، جز اینکه سوق دهنده ی او به سمت آتش دوزخ باشد.

حرام خواری در احادیث امامان علیهم السلام

امیر المومنین (ع)

  • بِئْسَ الطَّعامُ الحَرامُ [۸].

بد طعامی است لقمه حرام.

  • أکَلَ علیٌّ علیه السلام تَمْرَ دَقَلٍ و شَرِبَ علیهِ الماءَ و ضَرَبَ على بَطْنِهِ، و قالَ : مَن أدخَلَ بطنَهُ النّارَ فأبْعَدَهُ اللّهُ [۹].

امام علی (ع) خرمایی نامرغوب خورد و روی آن آب نوشید و دستی به شکم خویش زد و گفت: هر که آتش (منظور مال و لقمه حرام است) وارد شکم خود نماید، خدای متعال او را از رحمت خویش دور می سازد.

  • لَیْسَ بِوَلِیٍّ لِی مَنْ أَکَلَ مَالَ مُؤْمِنٍ حَرَاماً [۱۰].

هر کس که مال مومنی را به حرام بخورد هیچ گاه دوستدار من نمی باشد.

  • وَ لَا یَرِدُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ص مَنْ أَکَلَ مَالًا حَرَاماً لَا وَ اللَّهِ لَا وَ اللَّهِ لَا وَ اللَّهِ، وَ لَا یَشْرَبُ مِنْ حَوْضِهِ وَ لَا یَنَالُ شَفَاعَتَهُ.

به خدا قسم، به خدا قسم، به خدا قسم هر کس که مال حرامی بخورد در روز جزا از پیامبر (ص) دور خواهد افتاد و از حوض کوثر نخواهد نوشید و مشمول شفاعت ایشان نمی گردد.

امام محمد باقر (ع)

  • مَنْ أَصَابَ مَالًا مِنْ أَرْبَعٍ لَمْ یقْبَلْ مِنْهُ فِی أَرْبَعٍ مَنْ أَصَابَ مَالًا مِنْ غُلُولٍ أَوْ رِبًا أَوْ خِیانَهٍ أَوْ سَرِقَهٍ لَمْ یقْبَلْ مِنْهُ فِی زَکاهٍ وَ لَا صَدَقَهٍ وَ لَا حَجٍّ وَ لَا عُمْرَهٍ [۱۱].

هر کس که مالی را از چهار منبع (راه و مسیر) به دست آورد، چهار عمل (نیکش) پذیرفته و مقبول نمی گردد: کسب در آمد از غل و غش یا همان فریبکاری، ربا، خیانت و دزدی باعث می شود که اعمال نیکی چون زکات، صدقه، حج واجب و عمره از او پذیرفته نگردند.

  • إِنَّ الرَّجُلَ إِذَا أَصَابَ مَالًا مِنْ حَرَامٍ لَمْ یقْبَلْ مِنْهُ حَجٌّ وَ لَا عُمْرَهٌ وَ لَا صِلَهُ رَحِمٍ حَتَّی إِنَّهُ یفْسُدُ فِیهِ الْفَرْجُ [۱۲].

همانا اگر که فردی مالی را از راه حرام به دست آورد از او هیچ حج واجب، عمره و صله رحم پذیرفته نمی گردد، حتی مال حرام در ازدواج و مسائل زناشویی هم تاثیر بدی خواهد گذاشت.

حدیث با موضوع حرام خواری
حدیث با موضوع حرام خواری

امام صادق (ع)

  • فی قولهِ عزّ و جلّ: «وَ قَدِمْنَا إِلى مَا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْناهُ هَبَاءً مَّنثُورًا». : أمَا و اللّهِ إنْ کانت أعمالُهُم أشدَّ بَیاضا مِن القُباطیِّ، و لکنْ کانوا إذا عَرَضَ لهُمُ الحرامُ لم یَدَعوهُ [۱۳].

امام صادق (ع) درباره آیه بیست و سوم سوره فرقان فرمودند: به خداوند قسم، اگر چه اعمال و کردار آن ها سفیدتر از کتان مصری بود اما این گونه بودند که هر زمان با حرامی مواجه می شدند آن را فرو نمی گذاشتند (رها نمی کردند).

امام موسی کاظم (ع)

  • اِنَّ الحَرامَ لا یُنمی، وَ اِن نَمی لا یُبارَکُ لَهُ فیهِ، وَ ما اَنفَقَهُ لَم یُوجَر عَلَیهِ وَ ما خَلَّفَهُ کانَ زادَهُ إلَی النّارِ [۱۴].

همانا مال حرام رشد نمی کند و اگر که رشد نمود برکتی در آن وجود ندارد، انسان آن چه را که از مال حرام انفاق می نماید، پاداشو اجری برای آن نیست و آن چه را که باقی خواهد گذاشت، ره توشه اش به سمت آتش دوزخ است.

منابع:

[۱] کنز العمال، ۹۲۶۶

[۲] کنر العمال، ۹۲۶۱

[۳] تنبیه الخواطر، ۶۱/۱

[۴] عده الداعی: ۱۴۱

[۵] الدعوات: ۳۶/۲۵

[۶] تنبیه الخواطر، ۱۲۰/۲

[۷] عدهالداعی: ۹۳

[۸] غرر الحکم، ۴۳۸۹

[۹] تنبیه الخواطر: ۴۶/۱

[۱۰] تنبیه الخواطر: ۱۶/۱

[۱۱] وسائل الشیعه، ج ۱۱، ص ۱۴۵

[۱۲] بحار الانوار، ج ۱۰۰، ص ۱۱

[۱۳] الکافی، ۵/۸۱/۲

[۱۴] مسند الامام الکاظم (ع)، ج ۲، ص ۳۷۹

موسسه معراج النبی

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

59 − = 57